خداوندا به نام آن خدایی                  بده  بر  ما  تو  یار با  وفایی

چو قاسم کرد نفرین قوم ظالم                که انداختند میان ما جدایی

{{{{{{{{{{{{قاسم رنجبر}}}}}}}}}}}}}

هزار نفرین به این اقوام جاهل            دو صد لعنت به این افکار باطل

ببین قاسم چنین میگفت با غم              که بر ما داده اند  غم وای  بر  دل

{{{{{{{{{{{{قاسم رنجبر }}}}}}}}}}}}}

خبر دادند که یارت بی وفا شد                      نشسته با غریبان هم صفا شد

بپوش مشکی بزن بر قلب خود تیغ                 کسی که بی خداست کی با خدا شد

{{{{{{{{{{{قاسم رنجبر }}}}}}}}}}}}}

دلا وقت نگاه کردن نمیبود                   ضرر کردی اگر چه برده ای سود

دگر قاسم نگوید از غم یار                       که باغم این دل ما کرده فرسود

{{{{{{{{{{{{قاسم رنجبر}}}}}}}}}}}}}

قدت از دور دیدن نیست کارم                    من پاییز به دنبال بهارم

بیا قاسم بهارت پر ز گل کن                 بهارسبز و با تو دوست دارم

{{{{{{{{{{قاسم رنجبر }}}}}}}}}}}}}}}

بیا جانا کمی بر ما نظر کن              تو از نفرین ما یک دم حذر کن

بگو قاسم تو از نادیدن یار                   برو با یار دیگر نغمه سر کن

{{{{{{{{قاسم رنجبر}}}}}}}}}}}}}}}}}

دروغ بر یار گفتن معرفت نیست              درویی هم دروغگویی مگر کیست 

اگر چه قلب قاسم را شکستند                      بگو بر من بدانم علتش چیست

{{{{{{{{{{قاسم رنجبر }}}}}}}}}}}}}