بسوز ای دل که وقت سوختن توست

       جدايى د رسی از آمــوختن توست

چو قاسم با لبی پر خنده میگفت

      پيام عشق من  چشم د وختن توست

^^^^^^^^^قاسم رنجبر^^^^^^^^^^^^^^^^

مـرا آواره کـــردی در بيابان

   چو سيلی  ميزند آن نام طـوفان

چو قاسم با لب و لبخند خود گفت

      زدی تــير خلاصی جای د رمان

^^^^^^^^^قاسم رنجبر^^^^^^^^^^^^^^^

به راه عـاشقـی بيزارم از تو

      بگيرم عــاقبت ديدارم از تو

 

به سوز دل چنين قاسم ميگفت

     رسد روزی که دل بردارم ازتو

^^^^^^^^^^قاسم رنجبر ^^^^^^^^^^^^

نه دل خواهم نه دلدار و نه ديدار

       نخواه هرگز وفاداری تو از مار

چو قاسم با دل غمگين میگفت

    مباش هرگز تو بر يارت اميد وار

^^^^^^^^قاسم رنجبر^^^^^^^^^^^^^^^^^

مگر  از سنگ  ساختن قلب يارم

        نباشد عـــاشقی امـــيدوارم

که قاسم با دلی غمگين ميگفت

       که عشق تو سياه کرد  روزگارم

^^^^^^^^^^^قاسم رنجبر^^^^^^^^^^^^^^^

کجا رفتی تو ای فانوس شبها

                            گونه پا نهم در دشت غمها

چو قاسم با دلی غمگين می خواند

     که بی تو مانده ام تنهای تنها

^^^^^^^^^^^قاسم رنجبر^^^^^^^^^^^^^^^

شدم از دست اين دنيا چو دلسرد  

        نديدم هيچکسی اسمش بود مرد

که قاسم با لب پر خنده می گفت

      که نامردی کنيد در حق نامرد


^^^^^^^^^^^قاسم رنجبر^^^^^^^^^^^^^^^